Liberte.pl

Twierdzę od pewnego czasu, że żyjemy w świecie, w którym prawdopodobieństwo kontynuacji trendów stoi pod znacznie większym znakiem zapytania niż jeszcze kilka lat temu. Ta zmiana nie wynika – jak np. ostateczny upadek komunizmu w latach 1989–91 – z kompromitacji określonej koncepcji cywilizacyjnej, która załamała się pod ciężarem własnej nieudolności.

Ocena dorobku rządu Tuska to dla liberała rzecz przerażająca, bo ocenia on ludzi którzy wystrychnęli go na dudka. Ależ i ja uwierzyłem w liberalne wątki platformowych opowieści przedwyborczych. Dziś, po dwóch latach, czuję się jak osioł. Rząd ten okazał się w wielu dziedzinach bardziej antyliberalny niż rządy etatystów z PiS. Tusk podjął w kampanii wyborczej wątki liberalne zapewne dlatego, że są one modne wśród młodzieży. Interesuję się branżą kolejowych przewozów pasażerskich. Dziś koleją pasażerską podróżuje się w Polsce trzykrotnie rzadziej niż w Czechach czy RFN. Winę za to ponosi choćby niekonkurencyjne środowisko, które powoduje że reformy wśród przewoźników w Polsce niemal nie występują. W Polsce nie ma sektora małych i średnich przewoźników kolejowych którzy np. w Czechach czy w RFN wprowadzają rozmaite innowacje, takie jak połączenia transgraniczne, nowe typy taboru etc. To dzięki prywatnej kolei w okolicach Karlsruhe po raz pierwszy wprowadzono tramwaje na tory kolejowe. Dziś zastosowanie tramwajów dwusystemowych na klasycznych liniach kolejowych pozwala osiągnąć zyski tam, gdzie typowy, cięższy tabor przynosił straty.

W połowie kadencji rządu Donalda Tuska trwa publiczna ocena jego dorobku. To dobry znak dla podwyższania standardów funkcjonowania demokracji. Przedwyborcze zapowiedzi należy traktować bowiem jako propozycję kontraktu z wyborcami. Wyborca wybiera dostawcę dóbr publicznych, ale potem musi mieć możność sprawdzenia, czy oferta odpowiada obietnicom. Zbiera przesłanki do oceny skuteczności i wiarygodności premiera i jego ekipy przed kolejnym wyborem. Oczywiście jak przy każdej realizacji planów, bierze się pod uwagę zarówno uwarunkowania zewnętrzne wynikłe w trakcie ich wdrażania, jak i porównanie z innymi dostępnymi na politycznym rynku opcjami.

Czas naprawić to, co publiczne. Z tym że publiczne nie znaczy państwowe, partyjne czy rządowe; ma to rzeczywiście znaczyć obywatelskie

Jeśli bank jest za duży, aby upaść, jest po prostu za duży

W niniejszym artykule zamierzam omówić, jak znaleźliśmy się w kryzysie finansowym i w końcu zastanowić się nad koniecznymi zmianami, które mogą zmniejszyć ryzyko kryzysów w przyszłości.

Zacznę od opisu czynników, które przyczyniły się do kryzysu rynku finansowego w 2008 roku. Na koniec zaproponuję sposoby postępowania, które mogą zapobiec złowrogim efektom tego kryzysu.

Przedsiębiorstwa, które tworzą ludzie, czasem upadają. Zła ocena sytuacji, chciwość, pech czy zła ocena ryzyka – wszystkie te czynniki należą do częstych ludzkich przypadłości i stanowią przeciwwagę dla tych pozytywnych właściwości człowieka, które czynią go tak bardzo wyjątkowym. Zdolność osiągania sukcesu współgra z drugiej strony ze zdolnością do poniesienia porażki.

“Wszelkie argumenty za kapitalizmem muszą opierać się na długofalowych założeniach. W krótkim okresie na pierwszy plan wysuwają się bowiem zyski i niedoskonałości rynku”.

Joseph Schumpeter.